Welk AI-model je kiest, hangt af van de taak, en voor de meeste taken is dat niet het zwaarste. Een mail samenvatten, een tekst herschrijven of gegevens uit een offerte halen doet een klein, snel model even goed. Het grote model hou je voor werk waar echt veel denkwerk in zit, en dat komt minder vaak voor dan je zou denken.
Waarom wordt AI voor sommigen zo duur?
Onlangs zag ik een websitebouwer met zeven van de duurste abonnementen tegelijk. En hij deed alles met het zwaarste model dat er te krijgen was: een titel herschrijven, een foto beschrijven, een volledige site opzetten.
Dat is een Ferrari kopen om je kinderen naar de school op het einde van de straat te brengen. Het lukt wel, maar je betaalt voor vermogen dat je nooit gebruikt. (En in een woonstraat ben je met een Ferrari ook niet sneller thuis.) Zware modellen zijn vaak trager, ze vreten je limiet sneller op, en wie die limiet elke dag haalt, koopt er een abonnement bij. Zo kom je aan zeven.
Wat bedoelen we eigenlijk met een model?
Achter ChatGPT, Claude of Gemini zit niet één AI, maar een reeks modellen, van klein en vlot tot groot en grondig. Bij Claude heet het kleinste Haiku en het middelste Sonnet, en daarboven staat nog een zwaarder model. In de meeste programma’s kies je dat met een menuutje bovenaan het venster. Vaak staat daar ook een tweede knop: hoe lang het model mag nadenken voor het een antwoord geeft.
Veel mensen zetten beide op het maximum en raken ze nooit meer aan. Het voelt veilig, want wie wil er nu met de tweede keuze werken?
Welk model gebruiken we zelf voor wat?
We werken elke dag met die modellen, en de verdeling is eenvoudiger dan je zou verwachten:
- Haiku voor puur tekstwerk. Samenvatten, vertalen, een lijst opkuisen, een adres uit een mail halen.
- Sonnet voor bijna al de rest. Een tekst schrijven, een offerte nalezen, een automatisatie opzetten. Voor het meeste dagelijkse werk is het meer dan goed genoeg.
- Het zwaarste model zelden. Alleen voor echt puzzelwerk, waar veel stukken op elkaar inwerken en een fout ver doortrekt.
Met die denkknop gaat het net zo. Het maximum hebben we bijna nooit nodig.
Hoe kies je het juiste model voor een taak?
Begin onderaan. Probeer de taak eerst met het kleinste model, en is het resultaat goed, dan ben je klaar en had je ook het snelste antwoord. Mist het nuance of volgt het je instructies niet, ga dan één trap hoger. Na een paar weken weet je welk werk welk model vraagt, en dat blijft verrassend stabiel.
Het telt het meest bij werk dat zich herhaalt. Een samenvatting van elke nieuwe aanvraag of een antwoord op elke vraag via je website gebeurt honderden keren, en daar maakt het model het verschil op je factuur. Bij de automatisaties die we voor zaken bouwen is dat dan ook een van de eerste keuzes: welk model doet deze stap, en welk de volgende.
Kijk de volgende keer voor je op verzenden drukt eens naar dat menuutje bovenaan. Grote kans dat er het zwaarste model staat, voor een mail die Haiku even deftig had geschreven.
Benieuwd wat dit voor jouw zaak betekent?
Daar is de strategiesessie voor. Een uurtje, over jouw situatie.
